וּלְאֶבְיָתָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אָמַ֣ר הַמֶּ֗לֶךְ עֲנָתֹת֙ לֵ֣ךְ עַל־שָׂדֶ֔יךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ מָ֖וֶת אָ֑תָּה וּבַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה לֹ֣א אֲמִיתֶ֗ךָ כִּֽי־נָשָׂ֜אתָ אֶת־אֲר֨וֹן אֲדֹנָ֤י יְהֹוִה֙ לִפְנֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וְכִ֣י הִתְעַנִּ֔יתָ בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְעַנָּ֖ה אָבִֽי׃
At kay Abiatar na saserdote ay sinabi ng hari: “Umuwi ka sa Anatot, sa iyong mga bukid, sapagkat karapat-dapat kang mamatay; ngunit sa araw na ito ay hindi kita papatayin, sapagkat binuhat mo ang kaban ng Panginoong Walang-Hanggan sa harap ni David na aking ama, at sapagkat nagdusa ka sa lahat ng pinagdusahan ng aking ama.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.